شمارهٔ ۱۳۱ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
بردند پیمبران و پاکان
از بی‌ادبان جفای بسیار
دل تنگ مکن که پتک و سندان
پیوسته درم زنند و دینار
قدر زر و سیم کم نگردد
و آهن نشود بزرگ مقدار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به ناپاکی‌های بی‌ادبان و ظلم‌هایی که به پیامبران و انسان‌های پاک می‌شود اشاره شده است. شاعر از افراد ناامید می‌خواهد که دل تنگ نشوند؛ زیرا هرچند بر آنها فشار می‌آورند، ارزش‌های واقعی مانند طلا و نقره تغییر نمی‌کند و معنای واقعی هیچ چیز کوچک نمی‌شود. به عبارتی، ارزش‌ها همیشه باقی می‌مانند و بزرگی و کیفیت آنها دست نخورده می‌ماند.