نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۵ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای پسندیده حیف بر درویش

تا دل پادشه به دست آری

تو برای قبول و منصب خویش

حیف باشد که حق بیازاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت اشاره دارد به افسوس و حسرت بر حال کسی که برای رسیدن به مقام و جایگاه خود، دل پادشاه را به دست می‌آورد. شاعر تأکید می‌کند که این کار ناپسند و بی‌معنا است، چرا که در این راه ممکن است به حقوق دیگران آسیب برساند.