شمارهٔ ۳۹ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این هستند که انسان اگرچه ممکن است در ظاهر قوی یا بزرگ به نظر برسد، اما اگر در درون خود انسانی نداشته باشد، به واقع انسان نیست. در واقع، بنیان انسانیت از خاک و سرشت او نشأت می‌گیرد و اگر این خاک نباشد، دیگر انسانی وجود نخواهد داشت.