شمارهٔ ۵۶ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
آن را که تو دست پیش داری
کس تیغ بلا زدن نیارد
ما را که تو بی‌گنه بکشتی
کس نیست که دست پیش دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به مظلومیت و بی‌دفاعی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی در برابر ظلم و ستم تو دست به اقدام بزند، قدرتش به اندازه‌ای نیست که بتواند به مقابله با تو بپردازد. شاعر همچنین به احساس بی‌پناهی خود در برابر کشته شدن بی‌گناهی که خودش بوده، اشاره می‌کند و می‌گوید هیچ‌کس نمی‌تواند از او دفاع کند.