نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

آدمی فضل بر دگر حیوان

به جوانمردی و ادب دارد

گر تو گویی به صورت آدمیم

هوشمند این سخن عجب دارد

پس تو همتای نقش دیواری

که همین گوش و چشم و لب دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر برتری انسان بر سایر حیوانات است. شاعر به جوانمردی و ادب انسان اشاره می‌کند و می‌گوید اگر انسان را فقط از جنبه ظاهری بخواهیم قضاوت کنیم، فاقد ویژگی‌های برتر است. در واقع، انسان‌ها باید به معنی عمیق‌تر وجودشان بپردازند و فراتر از ظواهر نگاه کنند.