نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۸ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر کجا دردمندی از سر شوق

گوش بر نالهٔ حمام کند

چارپایی برآورد آواز

وان تلذذ برو حرام کند

حیف باشد صفیر بلبل را

که زفیر خر ازدحام کند

کاش بلبل خموش بنشستی

تا خر آواز خود تمام کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تضاد میان زیبایی و زشتی می‌پردازد. او می‌گوید که در جایی که دردمندی از روی شوق به ناله و فریاد می‌پردازد، صدای خوش بلبل (نماد زیبایی) نادیده گرفته می‌شود و تحت تأثیر صدای ناهنجار خر (نماد نازیبایی) قرار می‌گیرد. شاعر کاش بلبل خاموش می‌بود تا صدای خر مانع زیبایی صداهای لطیف نشود. این شعر نمادی از تضاد بین زیبایی و نازیبایی در زندگی است.