نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۰ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

زِ دُورِ چرخ، چه نالی؟ زِ فعلِ خویش بِنال

که از گزندِ تو، مردم، هنوز می‌نالند

نگفتمت که: چو زنبور، زشت‌خوی مباش؟

که چون پَرَت نَبُوَد، پای در سَرَت مالند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی به انتقاد از رفتار ناپسند فردی اشاره دارد که به دیگران آسیب می‌زند. شاعر به او می‌گوید که به جای نالیدن از مشکلات خود، بهتر است به اثرات منفی اعمالش بر دیگران توجه کند. او همچنین از قیاس با زنبور زشت استفاده می‌کند تا به او یادآوری کند که نباید بدخلق و آزاردهنده باشد، زیرا دیگران از رفتار او رنج می‌برند و ممکن است او را نادیده بگیرند.