شمارهٔ ۷۹ سعدی
سعدی شیرازی / مفردات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی
چو بازت عافیت بخشد سر از طاعت بگردانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این معناست که گاهی در مشکلات و بلاها، انسان به خدا توکل می‌کند و او را می‌خواند. اما زمانی که خداوند به او عافیت و آسایش می‌بخشد، ممکن است از بندگی و اطاعت سرپیچی کند.