رباعی شمارهٔ ۳۹ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بوی بغلت می‌رود از پارس به کیش
همسایه به جان آمد و بیگانه و خویش
و استاد تو را از بغل گنده خویش
بوی تو چو مشک و زعفران باشد پیش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به بوی خوشی که از شخصی خاص به مشام می‌رسد اشاره می‌کند. این بو همه را، از همسایه تا استاد، تحت تأثیر قرار می‌دهد و به خوبی و عطری که دارد، تشبیه شده است. بوی این شخص به مشک و زعفران تشبیه شده که نشان‌دهنده زیبایی و جذابیت اوست.