رباعی شمارهٔ ۴ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر در همه شهر یک سر نیشترست
در پای کسی رود که درویش ترست
با این همه راستی که میزان دارد
میلش طرفی بود که آن بیشترست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگر در تمام شهر کسی وجود داشته باشد که با درد و رنج بیشتری مواجه است، در نهایت همگان به سمت او جلب می‌شوند. با وجود تمام راستی‌ها و معیارها، میل و کشش مردم به سمت کسی است که در رنج و درویشی بیشتری زندگی می‌کند. در واقع، این ابیات به جاذبه‌ای اشاره دارند که افراد در حال رنج و سختی دارند.