شمارهٔ ۱۲ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس سردرگمی و ناکامی خود اشاره می‌کند، به گونه‌ای که اوراق زندگی‌اش به هم ریخته و بی‌نظم است. او به یادآوری این نکته می‌پردازد که بارها در دنیای پر آشوب و محشری که در آن قرار دارد، این بی‌نظمی و عدم انسجام از بین رفته و دوباره به هم ریخته است.