شمارهٔ ۱۵ صائب
صائب / ابیات منتسب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
چشم خود را داده بود از آب حیوان خضر آب
تا غرور آیینه را از دست اسکندر گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شعر اشاره به نیکی و دانایی دارد. شخصی با دادن چشم خود از آب حیات، به دنبال آن است که غرور و تکبر اسکندر را از بین ببرد. در واقع، این تصویر نمادین به ما یادآوری می‌کند که برای کسب معرفت و حقیقت، باید از برخی چیزها گذشت.