شمارهٔ ۳۲ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن به زیبایی و ارزش گل‌ها اشاره شده است. در گلشن، وقتی لعل (یعنی گوهر) و زیبایی آن به زبان می‌آید، غنچه‌ها از حسرت، مانند شبنم، آب‌دار می‌شوند و به آن اشاره می‌کنند. این به نوعی بیانگر آرزوها و حسرت‌هایی است که در دل غنچه‌ها وجود دارد.