شمارهٔ ۴۰ صائب
صائب / ابیات منتسب / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جمعی که زیر چرخ شبی روز کرده اند
چون شمع، دل خنک به نسیم سحر کنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به تصویر کشیدن حالتی از جمعی است که در شب به سختی و مشقت گذرانده‌اند. آنها مانند شمعی هستند که در نور و نسیم صبح‌گاه احساس خنکی و آرامش می‌کنند. به نوعی به تجدید نیرو و روشنایی بعد از یک شب پرتنش اشاره دارد.