نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲ صائب

صائب / ابیات منتسب / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

افتادگی گزین که دهد فیض بیشتر

پهلوی خویش هر که نهد چون سبو به خاک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به حالتی اشاره دارد که در آن شخصی با افتادگی و humildy خود، بیشتر از زندگی و دیگران بهره می‌گیرد. او با اشاره به اینکه هر کس مانند سبویی که بر زمین قرار می‌گیرد، خود را در مقام پایین‌تری قرار دهد، بیان می‌کند که این تواضع می‌تواند به فیض و برکت بیشتری منجر شود. به عبارت دیگر، تواضع و افتادگی منجر به کسب منافع بیشتری در زندگی می‌شود.