شمارهٔ ۶۶ صائب
صائب / ابیات منتسب / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
فتاده است مرا کار با خودآرایی
کز آب آینه از چشم کرد خواب برون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات میگوید که خودآرایی او را به خود مشغول کرده و باعث شده است که خواب از چشمانش خارج شود و به نوعی واقعیت را رها کند. به عبارت دیگر، توجه به زیبایی و جلوهٔ ظاهری او را از خواب و آرامش دور کرده است.