بخش ۱۵ - توضیح صفای اصفهانی
صفای اصفهانی / مثنوی / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
یکی ز اهل سلوک از پیر زالی
نمود از روی درویشی سؤالی
که حق را در کجا جویم که آید
بدست و دامنش بر دست پاید
بگفت ای کرده هستی پای بستت
کجا جستی که او ماند بدستت
بهر جائی که جوئی آن نکو را
بدست آید اگر بشناسی او را
که رهرو را درین خط قیاسی
نباشد آفتی چون ناشناسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
یکی از سالکان از پیر معنوی میپرسد که حق را کجا باید جستجو کرد تا به دستش بیفتد. پیر پاسخ میدهد که تو خود را به قید هستی بستهای و علت عدم دسترسیات به حقیقت این است که او را نمیشناسی. او میافزاید که هر جا بخواهی او را پیدا کنی، اگر او را بشناسی، در دسترس تو خواهد بود. بنابراین، بزرگترین آفت برای سالک، ناشناسی حق است.