شمارهٔ ۱ صفایی جندقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات از شاعر ابراز نگرانی و دعا برای عدم لعنت و طرد از سوی خداوند هستند. شاعر از خدا می‌خواهد که او را به خاطر غرور و تلخی‌اش مورد نفرین قرار ندهد و در روز قیامت او را در میان مردم باعث شرمساری نکند. در واقع، این شعر نشان‌دهنده ترس از رسوایی و طلب بخشایش است.