شمارهٔ ۳۰ صفایی جندقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که توفیق توبه‌اش را بپذیرد، زیرا با گناهان بی‌حد و حصر خود بد کرده و اکنون به آن‌ها اعتراف کرده است. او احساس می‌کند که اگر خداوند بخواهد، می‌تواند توبه‌اش را رد کند، ولی از او می‌خواهد که عذرش را قبول کند.