۸۱- منت ایزد را که خالی گشت و پاک صفایی جندقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف وضعیت و حوادثی حول یک دیگ شیره‌ای و تجلیاتی از زندگی و مرگ می‌پردازد. در آغاز، به لطف خدا اشاره می‌شود که دیگ شیره‌ای از یک مکان در اصفهان سرنگون شده است. این افتادن، به نوعی نشان‌دهنده حمله مرگ به زندگی و شادکامی است. در ادامه، شاعر به احساس نابودی و نفرین وراث اشاره می‌کند که بر اثر مرگ دیگ شیره‌ای برجا مانده‌اند. همچنین، بخت و تقدیر به تحرک و بیداری فراخوانده می‌شود. در نهایت، شاعر بر اتحاد و مشارکت در جحیم اشاره دارد و سال مرگ را به عنوان نشانه‌ای از از بین رفتن شادی‌ها و خوشی‌ها ثبت می‌کند. این متن با تسلط بر مضامین مرگ، زندگی و سرنوشت، به چالشی عمیق و فلسفی پرداخته است.