شمارهٔ ۲۴ - در مدح حضرت مولی‌الموالی علی علیه‌السلام صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)
دیده من غیر دیدار علی جوید نجوید
یا زبانم غیر اوصاف علی گوید نگوید
دست من غیر از کتاب مدح او گیرد نگیرد
پای من غیر از طریق عشق او پوید نپوید
مزرع جانم که آب آن بود از جوی رحمت
اندر آن غیر از گیاه مهر او روید نروید
ذوق مهرش کی چشد بیگانه بگذر زین توقع
این گل خوشبوی را جز آشنا بوید نبوید
ز استماع مدحش افشان اشک شوقی گر توانی
آب دیگر نامه عصیان ما شوید نشوید
دایه لطفش دهد شیر عنایت طفل دل را
جز به شوق آن لبن طفل دلم موید نموید
آن‌که خواهد مأمنی جوید صغیر اندر دو عالم
به ز درگاه امیرالمومنین جوید نجوید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و ارادت به امام علی (ع) صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که نه تنها دیدار غیر از علی (ع) برای او بی‌معناست، بلکه هر نوع کلام، عمل و حتی احساساتش نیز باید در راستای عشق به او باشد. نویسنده به تقدس و محبت امام علی (ع) اشاره می‌کند و تصریح می‌کند که تنها در سایه محبت اوست که جانش قابلیت رشد و شکوفایی دارد. او همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که تنها کسانی که به عشق او دست یافته‌اند می‌توانند از زیبایی‌های او بهره‌مند شوند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که برای یافتن آرامش واقعی، انسان باید به درگاه امام علی (ع) پناه ببرد.