شمارهٔ ۵۲ - تنقید از حاسدین و مناقب علی ابن ابیطالب علیه‌السلام صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
من که نی تدلیس در محراب و منبر میکنم
نی بخلوت میروم آن کار دیگر میکنم
بی‌سبب خصمی همی ورزند با من حاسدین
کز چه رو مداحی آل پیمبر میکنم
آنچه میگویند در حق من امروز از عناد
روبرو در روز بی‌فردای محشر میکنم
گوی با آنکسکه میگوید سخن از فضل خویش
من بحرف بی‌حقیقت گوش کمتر میکنم
هرچه گوشم بشنود اندازم آنرا پشت گوش
هرچه می‌بینم بچشم خویش باور میکنم
کوری چشم مخالف‌های ذکر یا علی
یا علی را هرچه بتوانم مکرر میکنم
تو مدد از هرکه میخواهی بخواه ای مدعی
من مدد تنها طلب از ذ ات حیدر میکنم
تو مدیح از هرکه میدانی بگو ای کوردل
من بجان مداحی مولای قنبر میکنم
تو زهر خم باده میخواهی بساغر کن که من
از غدیر خم می‌کوثر بساغر میکنم
میشوم محبوب حق از حب شاه اولیا
وال من والاه را بر خود مقرر میکنم
پیروان غیر را با شیعیان او چه حد
من کجا خرمهره را با دربرابر میکنم
شهر علم مصطفی را در علی باشد بلی
من گدائی هرچه میخواهم از این در میکنم
از وصی میپرسم احکام نبی را وین رواست
کسب فیض این برادر زان برادرم میکنم
هرکسی دارد پناهی در جز امن چون صغیر
جا به زیر پرچم ساقی کوثر میکنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و ارادت شاعر به امام علی (ع) و خاندان پیامبر اسلام است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگرچه دشمنان و حسودان او را مورد سرزنش قرار می‌دهند، او به مداحی و ستایش امام علی و آل پیغمبر ادامه می‌دهد. او تأکید می‌کند که به جای توجه به سخنان بی‌اساس دیگران، به دیده خود ایمان دارد و در بیان حقایق آگاهانه عمل می‌کند. شاعر همچنین میگوید که تنها کمک و مددی که طلب می‌کند از ائمه و بخصوص امام علی (ع) است و خود را زیر پرچم او می‌داند. او در نهایت به فراز و نشیب‌های دینی و اعتقادی اشاره کرده و عشق و ارادت خود را به ساحت امام علی (ع) به صورت قوی و مداوم ابراز می‌کند.