نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰ - توسل به حلال مشکلات و کشتی نجات صغیر اصفهانی

صغیر اصفهانی / قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چشم لطفی سوی ما بهر خدا کن یا علی

درد ما را ظاهر و باطن دوا کن یا علی

دل بجان آمد ز وسواس اندر این دار مجاز

جان ما را با حقیقت آشنا کن یا علی

چون رضای حق رضای تو است ای مجلای حق

با رضای خویشتن ما را رضا کن یا علی

ای رهین لطف عامت اولین و آخرین

لطف خاصی شامل این بینوا کن یا علی

هر دوا از خاک درگاه تو میگیرد اثر

درد بیدرمان این مسکین دوا کن یا علی

عرض حاجت بندگانرا با ولی نعمت است

حاجت این بنده دیرین روا کن یا علی

غرق دریای عطای تست پا تا سر صغیر

باز از رحمت مزید آن عطا کن یا علی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نیاش و درخواست از حضرت علی (ع) پرداخته و خواسته‌هایی را از او بیان می‌کند. گوینده از علی می‌خواهد که به او لطف کند و دردهای او را درمان نماید. او از وسواس و اضطراب خود رنج می‌برد و در پی آشنایی با حقیقت است. همچنین اشاره می‌کند که رضایت علی رضایت خداست و درخواست دارد که با لطف خاص خود، او را راضی کند. در نهایت، با ذکر اینکه همه دعاها و خواسته‌ها در درگاه علی مستجاب می‌شود، از او می‌خواهد که حاجت‌هایش را برآورده کند و او را از رحمت و عطای خود بی‌نصیب نگذارد.