شمارهٔ ۳۸ - قطعه صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
عمارتی که بنا کرد خواجه همچو بهشت
ز کف بهشت و مکان در دل مغاک گرفت
چو نیک بنگری او نیز همچو قارون شد
خود و دراهم او را تمام خاک گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به توصیف عمارتی میپردازد که خواجه ساخته و آن را شبیه به بهشت میداند. اما در عین حال این سازه از دل یک مکان تاریک و مغاک سرچشمه میگیرد. شاعر با اشاره به قارون، به این نکته میپردازد که خواجه نیز به مانند او، به خاطر ثروتش در سرنوشتش گرفتار شده و تمام داراییاش به خاک سپرده میشود. خلاصه اینکه، این بیت نقدی است بر دنیاطلبی و عاقبت تلخ ثروت و جلال انسانی.