شمارهٔ ۸۰ - تاریخ درب آستان ملایک پاسبان خامس آل‌عبا حضرت اباعبدالله علیه‌السلام صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / ماده تاریخ‌ها و قطعات مناسبتی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
این بارگه که مدفن مظلوم نینواست
برتر هزار مرتبه از عرش کبریاست
خون خدا و کشتهٔ راه خدا حسین
کورا خدا ز مرتبت و جاه خونبهاست
پوشیده چشم ز اکبر و اصغر براه دوست
عاشق بر او جهانی و او عاشق خداست
صالح به عشق او شده نایل بدین عمل
مانند این عمل عمل صالحی کجاست
بر آن زد از خلوص محمد علی قلم
لطف محمد و علیش شامل از وفاست
تاریخ آن ز شوق بشمسی صغیر گفت
جبریل حاجب در سلطان کربلاست
۱۳۲۶
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به تمجید از بارگاه امام حسین (ع) در کربلا و مقام او می‌پردازد. شاعر می‌گوید که این مکان از عرش خداوند نیز برتر است و خون امام حسین (ع) که در راه خدا ریخته شد، دارای مقام و ارزش بالایی است. او همچنین بر عشق امام حسین (ع) به خدا و عشق خدا به او تأکید می‌کند و می‌پرسد که کدام عمل صالحی به این مرتبه می‌رسد. در نهایت، به قلم پیامبر و علی (ع) اشاره می‌شود که بر این مقام تأکید دارند و تاریخ، عشق و جایگاه امام حسین (ع) را مورد ستایش قرار می‌دهد.