نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ - روی مگردان ز کرم سلیم تهرانی

سلیم تهرانی / مثنویات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

ای چو گل افکنده هوس های تو

بر سر زر، لرزه بر اعضای تو

داری اگر اصل چو در یتیم

روی مگردان ز کرم چون سلیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به زیبایی به توصیف احساساتی پرداخته که شخصی نسبت به محبوبش دارد. شاعر به محبوبش می‌گوید که مانند گلی برای او جذاب است و این احساسات در وجود او لرزش ایجاد می‌کند. همچنین، از او می‌خواهد که اگر دارای اصالت و شرافت است، نباید به خاطر کرم و لطف خود، روی خود را برگرداند. در کل، شاعر به زیبایی و ارزشمند بودن محبوبش اشاره می‌کند و تمایل به نزدیکی و ارتباط را ابراز می‌کند.