۳۹۴- محزونی همدانی سام میرزا صفوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به احساس عمیق و سوزناک شاعر دارد. او خود را تشبیه به شمعی می‌کند که از آتش دلش می‌سوزد و این سوزش باعث جاری شدن اشک‌هایی به مانند چاک‌های پیراهنش می‌شود. این تصاویر نشان‌دهنده‌ی درد و رنج درون شاعر است.