۳۹۵- متینی تبریزی سام میرزا صفوی

در شعر و شاعری طبعش خالی از انگیزی نبود این مطلع از اوست :

منم پیش خدنگ دلگشایش چون نشان مانده

وجودم گشته خاک و استخوانی در میان مانده