۴۱۳- مولانا حاضری سمنانی سام میرزا صفوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به وضعیت احساسی شاعر اشاره دارد که در عشق به معشوقش دچار سرگردانی و دوگانگی است. زلف و چهره معشوق برای او نماد شب و روز است، به این معنا که همواره در فکر و خیال اوست. در واقع، عشق و حضور معشوق تمام روز و شب او را پر کرده است.