۴۲۸- مولانا بزمی قزوینی سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
بکفشدوزی اوقات صرف میکند این دو مطلع از اوست :
چون غنچه عاشقان همه در خون نشسته اند
بنگر که بی تو تنگدلان چون نشسته اند
غم آن نازنین دارم که دل برده است و دین از من
نمیدانم چه میخواهد غم آن نازنین از من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به احساسات عاشقانه و غمگین شاعر اشاره دارد. شاعر از آلام دل و فراق محبوب می‌گوید و بیان میکند که عاشقان در رنج و عذاب به سر می‌برند. او نگران است که محبوبش چه چیزی از او میخواهد و دلش پر از غم ناشی از دوری اوست.