نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

۴۳۵- مولانا حسبی اصفهانی سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

از جمله نوادر دوران و اعجوبه زمان بود و در انشاء از زبان وحوش و طیور چیزهای عجیب و غریب نوشته و در شعر هم طبعش در جد و هزل بسیار خوبست . این سه مطلع از اوست :

ملک روزی که در قبر من از بهر سوؤال آید

چو بیند کشته عشقیم رحمش در خیال آید

از برای خانه دنیا مکن با کس نزاع

خشت ها را بین نهاده روبرو بهر وداع

هوس می است و نقلم ز دو لعل فتنه جویی

چه بلا خیال خامی، چه کشنده آرزویی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

او از جمله نوادر و اعجوبه‌های زمان خود بود و در نوشتن با زبان وحوش و پرندگان آثار عجیب و غریبی خلق کرده است. طبع او در شعر نیز بسیار خوب است، چه در جدی و چه در هزل. سه بیت شعر از او به این شکل است: 1. در روز سوال ملک از قبر، وقتی سال‌ها گذشته باشد، اگر عشق را دیده باشد، رحمش به یاد می‌آید. 2. در زندگی دنیوی با کسی نزاع نکن، چرا که خشت‌ها را برای وداع گذاشته‌اند. 3. هوس می شراب و عشق، مثل دو لعل فتنه‌جو، چه بلاهای خیال خام، چه آرزوهای کشنده.