۴۹۸- فیضی یزدی سام میرزا صفوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن درباره‌ی شاعری فقیر و درویش صحبت می‌شود که اوقاتش را در عصاری می‌گذراند. شعرهای او در عین سادگی و بی‌پیرایگی، احساسات عمیقی را منتقل می‌کنند. دو مطلع از اشعار او مطرح شده که نشان‌دهنده‌ی احساس او نسبت به دیار و نیز میخانه به عنوان جایی با صفا است. او به ارزش‌های محبت و وفا توجه دارد، اما در عین حال از این رها بودن خشنود است.