۵۲۱- مولانا لطفی تهرانی سام میرزا صفوی

پدرش در قصبه تهران بصرافی اوقات میگذراند . این مطلع از اوست :

آه از دیدن او گریه برآورد مرا

آخر این گریه بلایی بسر آورد مرا