۵۴۷- مولانا محمود سرداری سام میرزا صفوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مردی بی‌خانمان و ژنده‌پوش در مکانی زندگی می‌کند که مردم آنجا به نوشیدن شراب مشغول هستند. او از شدت تشنگی جایی که بتواند آب پیدا کند، متوجه می‌شود که همه فقط شراب به او می‌دهند. این وضعیت او را به یاد حالتی غریب و خراب می‌اندازد.