۵۸۱- مولانا ظریفی تبریزی سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
در تبریز به خرده فروشی اوقات صرف میکند و این مطلع و بیت مشهور از اوست :
نه بگریه رحم داری نه به سینه پاره کردن
مه من نمی توانم بتو هیچ چاره کردن
چو اسیر توست این دل، به دگر بتان چه بندم
منم و دلی که نتوان بهزار پاره کردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در تبریز، شاعر به خردهفروشی مشغول است و از او شعری مشهور وجود دارد که در آن به مشکلات و دردهای عاشقانهاش اشاره میکند. او در این شعر ابراز میکند که دلش در اسارت محبوبش است و نمیتواند به کسی دیگر توجه کند، حتی اگر به شدت رنج ببرد. این شعر احساساتی عمیق را درباره عشق و درد جدایی به تصویر میکشد.