نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

۳۰۱- مولانا حسامی قراگولی سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

اصلش از خوارزم است اما در قراگول من اعمال بخارا و نشو و نما یافته، مرد درویش و ابدال وش و دلریش بود و در شاعری کم شاعری از شعرای ماوراءالنهر برتبه سخن اوست اشعار خوب او بسیار است. اینجا بدین ابیات اختصار رفت :

بروای اشک و ببر معرکه را از سرما

عالم آب که بیرون برد از دل غم را

غم نداریم اگر آب برد عالم را

هرکس که رسد بر سر آن کوی کشندش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

بی خبر بودم نمیدانم کجا افتاده است مطلع و مقطع خلق جمعند بنظاره ی چشم تر ما