۳۰۹- مولانا افضل نامی سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
تهرانی است و بقدر طالب علمی نیز دارد شعرش بغایت رنگین و نظمش متین است در اوان جوانی بمفاجا در گذشت مردم را گمان آن بود که نور بخشیه او را تسمیم کرده اند . این دو مطلع از اوست:
گرهی در دل او هست که فریاد کند
پیش مردم چند لافم کاز سگانم یار را
آنچنان تا نشود خاطر نشان اغیار را
همیشه داغ غمم بر دل حزین بوده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر جوان و تهرانی با شعرهایی رنگین و نظم متین در اوان زندگی‌اش به طور ناگهانی درگذشت. مردم باور داشتند که او را به شکل خاصی از دنیا برده‌اند. دو مطلع از اشعار او نشان‌دهنده غم و احساسات عمیق اوست که در دلش گره‌ای وجود دارد و همیشه غم‌هایش در دلش باقی مانده است.