۳۳۴- مولانا انوار همدانی سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
بخش 1
از مردم همدان است و خالی از مولویتی نیست اما در میان شعرا به کعوبت مشهور است و در این باب این قطعه حیرتی راست :
در آن خانه و دیوار ز هم می ریزد
کعب انوار کسان خرد شمارند ولی
اما بسیار خوش صحبت و شیرین گفتار است و در شعر هم بد نیست این دو مطلع از اوست:
بخش 2
کوه را پر تو انوار ز هم می ریزد
حاجی وطوف حرم ما و سر کوی دوست
کعبه کجا ما کجا کعبه ما کوی اوست
ز من آن شوخ بد خو می گریزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
کو بخت که آیم بزبان قلم او قطعه کعب انوار بهر خانه که پرتو انداخت