۳۵۸- غزالی سام میرزا صفوی
سام میرزا صفوی / صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
ابریشم فروشی میکند ظرفا او را میمون الشعرا گفته اند از اینکه روی بدی دارد هر چند جهد کرد که از این در گذرند صورت نه بست این مطلع از اوست :
طفل اشک از بیقراری میکند میل کنار
در کنارم تا نمی آید نمی گیرد قرار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به ابریشم‌فروشی اشاره میکند که به خاطر روی زشتش به "میمون الشعراء" مشهور شده است. او تلاش کرده تا از این لقب بگذرد ولی نتوانسته است. در ادامه، شاعر از حس بیقراری و اشک ریختن کودکی می‌گوید که تا معشوقش کنار او نیاید، آرام و قرار ندارد.