شمارهٔ ۹ سیف فرغانی
سیف فرغانی / قصاید و قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
آن خداوندی که عالم آن اوست
جسم و جان در قبضهٔ فرمان اوست
سوره حمد و ثنای او بخوان
کآیت عز و علا در شأن اوست
گر ز دست دیگری نعمت خوری
شکر او می کن که نعمت آن اوست
بر زمین هر ذرهٔ خاکی که هست
آب خورد فیض چون باران اوست
از عطای او بایمان شد عزیز
جان چون یوسف که تن زندان اوست
بر من و بر تو اگر رحمت کند
این نه استحقاق ما، احسان اوست
از جهان کمتر ثناگوی ویست
سیف فرغانی که این دیوان اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف خداوند و عظمت او می‌پردازد و بیان می‌کند که همه چیز تحت فرمان و ارادهٔ اوست. شاعر از خواندن سوره حمد به عنوان نوعی ستایش خدا یاد می‌کند و تأکید می‌کند که هر نعمت و فیضی که انسان دریافت می‌کند، در واقع از آن خداوند است. در نهایت، شاعر به رحمت و احسان خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ یک از مخلوقات شایستهٔ این رحمت نیستند، بلکه همه‌ی اینها از لطف و کرم اوست.