ابیات پراکنده — شهید بلخی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ — برگزیدم به خانه تنهایی
- شمارهٔ ۵ — پی مهد اطفال جاهت سزد
- شمارهٔ ۸ — دهان دارد چو یک پسته، لبان دارد به می شسته
- شمارهٔ ۳ — قی اوفتد آن را که سر و ریش تو بیند
- شمارهٔ ۷ — به تیر از چشم نابینا، سپیدی نقطه بردار
- شمارهٔ ۴ — همی نسازد با داغ عاشقی صبرم
- شمارهٔ ۱ — اورمزدی‌اند سُکّان سماء
- شمارهٔ ۶ — عطات باد چو باران، دل موافق خوید
- شمارهٔ ۱۶ — مار یغتنج اگرت دی بگزید
- شمارهٔ ۹ — زمانه از این هر دوان بگذرد
- شمارهٔ ۱۰ — صفّ دشمن تو را ناستد پیش
- شمارهٔ ۱۲ — آن کسی را که دل بود نالان
- شمارهٔ ۱۱ — هر که باشد تشنه و چشمه نیابد هیچ جای
- شمارهٔ ۱۵ — ای من رهی آن روی چون قمر
- شمارهٔ ۱۴ — ای کار تو ز کار زمانه نمونه‌تر
- شمارهٔ ۱۳ — در کوی تو ابیشه همی گردم ای نگار
- شمارهٔ ۲۴ — بتا! نگارا! از چشم بد بترس و مکن
- شمارهٔ ۱۷ — از چه توبه نکند خواجه که هر جا که بود
- شمارهٔ ۱۸ — بر دل هر شکسته زد غم تو
- شمارهٔ ۲۲ — ای از رخ تو تافته زیبایی و اورنگ
- شمارهٔ ۲۱ — به وی نرم هم به صبر و درم
- شمارهٔ ۱۹ — من رهی آن نرگسک خرد‌برگ
- شمارهٔ ۲۰ — ای خواجه گر بزرگی و اشغال نی تو را
- شمارهٔ ۲۳ — بر که و بالا چو چه؟ همچون عقاب اندر هوا
- شمارهٔ ۲۶ — عشق او عنکبوت را ماند
- شمارهٔ ۲۹ — اگر بگروی تو به روز حساب
- شمارهٔ ۲۸ — از بناگوش لعلگون گویی
- شمارهٔ ۳۱ — مر مرا آگاهی از راه بزرگ
- شمارهٔ ۳۰ — شود بدخواه چون روباه بد‌دل
- شمارهٔ ۳۲ — کفلش با سلاح بشکفتم
- شمارهٔ ۲۵ — دعوی کنی که شاعر دهرم ولیک نیست
- شمارهٔ ۲۷ — دو جوی روان در دهانش ز خلم
- شمارهٔ ۳۴ — چو زر ساوه چکان ایژک از او لیکن چو بنشستی
- شمارهٔ ۳۸ — همی فزونی جوید اواره بر افلاک
- شمارهٔ ۳۳ — هرگز تو به هیچ‌کس نشایی
- شمارهٔ ۳۹ — زنی پلشت و تلاتوف و اهرمن‌کردار
- شمارهٔ ۳۷ — موی سپید و روی سیاه و رخ بچین
- شمارهٔ ۳۵ — جهانیان را دیدم بسی ز هر مذهب
- شمارهٔ ۳۶ — همه دیانت و دین ورز و نیک‌رایی کن