قافقازلی قارداشلار ایله گوروش شهریار
ای صفاسین اونودمایان قافقاز
گلمیشم ذوق آلام مراقیندان
غیرتی جوشغون اولمایان نه بیلیر
کی نه لر چکمیشم فراقیندان
قوی گلیم بیر قوجاقلاشیب اوپوشک
بیر چکک روزگار الیندن داد
تانرینین شکر ادک جلالینه کی
بو قدرلیکجه اولموشوق آزاد
اوخوروق بیز سیزین ترانه لری
یادگار عمرلردن ایللردن
باکینین سوز-سویی حکایه لری
دوشمز ایللر دویونجا دیللردن
سازیمین غملی سیملرینده منیم
باکی نین باشقا بیر ترانه سی وار
سینه مین دار خرابه سینده درین
بو جواهرلرین خزانه سی وار
من سیزین شانلی قهرمانلاریزی
سؤزلریمده همیشه یاد ادرم
ظلمه قارشی قیلینج سؤزوم کسگین
قهرمانلار کیمی جهاد ادرم
سن کیمی قارداش اوز قارینداشینی
آتماییب اوزگه کیمسه توتمایاجاق
قوجا تبریزده یوزمین ایل کچسه
باکی قارداشلارین اونوتمایاجاق
گون او گوندور کی حق یولون دوزلر
اوندا بیزده دوزی دوزه قوشاریق
آییرانماز او گون بیزی شمشیر
ابدی وصل ایچون قوجاقلاشاریق
راحمین، رستمین الین سیخماق
منه دنیا بویونجا عزتی وار
قوجالیقدا بو عزتی تاپماق
بیر جوانلیق قدرجه لذتی وار
دیلیمیز، قانیمیز بیر اولدیقا
قیرماق اولماز بو عهد و پیمانی
خلق ایله عهدی محکم ایتماقدا
بوشلیه بیلمریک بو ایمانی
گلمیشیک دوغما یوردوموز باکیا
قوی بو تاریخده افتخار اولسون
شهریارداندا بو افقلرده
بو سینیق نغمه یادگار اولسون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به حس تعلق و افتخار به قفقاز و باکو پرداخته و نشان‌دهنده‌ی عشق به سرزمین و فرهنگ است. شاعر از یادگارهای موسیقی و قصه‌های مردم سخن می‌گوید و به قهرمانان و فداکاری‌های آنها اشاره می‌کند. او بر اتحاد و همبستگی میان هموطنان تأکید نموده و بر اهمیت فرهنگ و زبان خود می‌افزاید. شاعر خواستار حفظ این ارزش‌ها و تاریخ است و امیدوار است که نسل‌های آینده نیز این ارثیه را پاس دارند.