شمارهٔ ۱۱ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از سکوت و غم ناشی از غیبت محبوب صحبت می‌کند. او می‌گوید که این سکوت در خانه‌اش پر شده و وقتی که کلامی از دلش عبور می‌کند، صدای آن در فضای خانه طنین‌انداز می‌شود. این شعر بیانگر احساس تنهایی و longing (دلتنگی) شاعر برای محبوبش است.