شمارهٔ ۲۱ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که به وطن هند علاقه‌ای ندارد و شمعی که باید افروخته باشد، وجود ندارد. او همچون کودکی در بازی‌های شبانه شاد است و از غم‌های روز نمی‌هراسد.