شمارهٔ ۸ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اشک آمد و حسرت ز دل ریش نبرد
از وادی بی طاقتی ام پیش نبرد
چون سیل که آید به سر ریگ روان
برداشت ز جا و همره خویش نبرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس اندوه و حسرت شاعر است. او به بی‌طاقتی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند سیلی که به جریان سنگ‌ریزه‌ها می‌آید، احساسات و دردهایش او را می‌برد و نمی‌تواند آن‌ها را با خود همراه کند. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده ناتوانی در کنترل احساسات و غم عمیق درونی است.