بخش ۱۱ - به زمزمه تعریف صاحبقران رنگینی، دف گل به هوا آمیختن و به ترانه توصیف خدیو جهان تازگی، چنگ سنبل به فضا ریختن طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ساقینامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سخن را به گهواره کن فکان
به نام شهنشاه واشد زبان
بهین گوهر درج شاهنشهی
مهین اختر برج ظل اللهی
خدیو جهان، شاه عباس نام
که هندوی چرخش بود یک غلام ...
خوش آن کایدم در مقام خطاب
به کف، ساز مدح شه کامیاب
چو مدحش به قانون نگردد ادا
شوم زین غزل، نغمه سنج دعا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر ابتدا به مدح و ستایش شاه عباس اشاره میشود. شاعر با ذکر نام او، به جایگاه والای او در تاریخ و ارادت خویش به وی میپردازد. شاه عباس به عنوان خدیو جهان و نماد قدرت و شکوه توصیف شده است. در نهایت، شاعر ابراز میکند که اگر نتواند به درستی از او تمجید کند، با این شعر به عنوان دعا و نغمه موفقیت و سعادت او فرستاده خواهد شد.