بخش ۱۲ - غزل طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ساقی‌نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
بر اعدا سپاه تو منصور باد
کمین چاکرت به ز فغفور باد
پری گر زند خصم جاهت به سر
ز تندی به فرقش چو ساطور باد
به دست تو سرپنجه رستمی
چو بازوی اطفال، بی زور باد
به نزدیک خود چیده ای برگ عیش
ز عشرتگهت چشم بد دور باد
به وحدتسرای تو درعودسوز
گل اخگر از آتش طور باد
چراغی که در محفلت پا نهد
چو خورشید، سرچشمه نور باد
بهشتی ست بزمت ز روی طرب
به هر جانب استاده صد حور باد
زند تا اجابت بدین نغمه چنگ
نی کلک طغرا پر از سور باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمجید و ستایش از یک سپاه و فرمانده شجاع پرداخته است. شاعر از قدرت و عظمت این سپاه با عباراتی نظیر "کmin چاکرت" و "سرپنجه رستمی" یاد می‌کند و به پیروزی‌های آن اشاره دارد. همچنین به زیبایی و خوشی‌های زندگی در نزد فرمانده‌اش اشاره شده و همچنین از فضایی بهشتی و پر از نشاط صحبت می‌کند. در پایان، شاعر به امید اجابت نغمه‌ای دلنشین و پر از شادی هم اشاره می‌کند. در مجموع، شعر دارای بوی مثبت و توصیف فضایی زیبا و شکوهمند است.