شمارهٔ ۲۶ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به جشن و سرور و ارزش شب عید اشاره دارد و آرزوی خوشبختی و شادابی برای این روز را می‌کند. شاعر به زمین و آسمان به عنوان مکان‌های مقدس اشاره کرده و برای فرمانروایان دعا می‌کند که سال و ماه و روزهای‌شان پر از شادی باشد. همچنین بر دوام و زندگی جان عالم به خاطر وجود آن فرمانروا تأکید می‌کند و از سایه‌ی خوشبختی او بر جهان دعا می‌کند.