میدان بیست و ششم تبتل است خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / صد میدان
از میدان اخلاص میدان تبتل زاید. قوله تعالی: « وتبتل الیه تبتیلا». تبتل بازگشتن است. و آن سه چیزست با سه چیز: از دوزخ با بهشت، و از دنیا بآخرت، و از خود با حق. از دوزخ ببهشت رسیدن سه چیزست: از حرام بحلال پیوستن، و از کینه و عداوت بنصیحت بازگشتن، و از دلیری بترسکاری گشتن. و از دنیا بآخرت آمدن سه چیز است: از حرص بقناعت آمدن، و از علایق بفراغت آمدن، و از اشتغال بانابت آمدن. و از خود بحق کشتن آمدن، و از اشتغال بانابت آمدن. و از خود بحق کشتن سه چیزست: از دعوی بنیاز آمدن، و از لجاج بتسلیم آمدن، و از اختیار بتفویض آمدن.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به شرح مفهوم "تبتل" و بازگشت به سوی حق می‌پردازد. "تبتل" به معنای جدا شدن از دنیا و ارتباط نزدیک‌تر با خداوند است و شامل سه نوع بازگشت می‌شود: 1. از دوزخ به بهشت، که به معنای ترک گناهان و رسیدن به اعمال صالح است. 2. از دنیا به آخرت، که شامل دوری از حب دنیا و مادیات و روی آوردن به امور معنوی و آخرتی است. 3. از خود به حق، که به معنی فروتنی و تسلیم در برابر اراده خداوند و رها کردن خودپرستی است. این تغییرات به نوعی به مفاهیم حرص، کینه، دلیری و لجاجت اشاره دارد و بر اهمیت قناعت، نصیحت، ترس از خدا و تسلیم در برابر او تأکید می‌کند.