میدان سی و پنجم رهبت است خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / صد میدان
از میدان وجل میدان رهبت زاید. قوله: «وایای فاربهون». رهبت ترسیست از وجل برتر. رهبت سه صفت دارد: عیش را از مردم ببرد، و از خلق جهان ببرد، و ترا در جهان از جهان جدا کند. و نشان آن سه چیزست: همه نفس خود را غرامت بیند، و همه سخن خود را شکایت بیند، و همه کرد خود را جنایت بیند. همواره نازنده و سوزنده بود میان سه حال: آزمودن بیماران، و اخلاص غرقه شدگان، و لأوه مبتهلان. و این ترس زاهدانست.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
متن درباره ترس از خداوند (رهبت) و ویژگی‌های آن صحبت می‌کند. رهبت به معنای ترسی است که از خوف خدا به وجود می‌آید و برتر از ترس معمولی است. این ترس سه صفت دارد: نخست، انسان را از زندگی عادی و دنیوی خود دور می‌کند؛ دوم، او را از خلق و دنیای بیرون جدا می‌سازد؛ و سوم، موجب می‌شود که انسان خود را در مرتبه‌ای از غرامت، شکایت و جنایت ببیند. در نتیجه، انسان همواره در حال نازندگی و سوزندگی به سر می‌برد و این حالت به ویژه در زاهدان مشاهده می‌شود که خود را در آزمون‌های مختلف غرق می‌کنند.